07-04-06

V for Vendetta

V for Vendetta (2006)

Behind this mask... is more then flesh. Behind this mask... is an idea... and ideas are bulletproof.

Objectief: ****
Subjectief: ****

2015. Engeland gaat gebukt onder een totalitair extreem-rechts regime.
De jonge, knappe Evey wordt door de charismatische, gekke, gemaskerde V gered van de “politie” (de Gestapo variant). V lijkt een hele revolutie op touw te willen zetten om eindelijk komaf te maken met het schrikbewind. Willens nillens raakt ook Evey meer en meer betrokken in zijn strijd naar gerechtigheid…

Jawadde. Je hebt zo van die films waarvan je als je uit de zaal komt, denkt ‘mja, niet slecht’ en dan ineens enkele dagen later beseft van ‘wow, die was goed!’. Ik had dat met The Lord of the Rings – The Fellowship of the Ring (en mijn bewondering voor die film is met de jaren alleen maar toegenomen), en – je kunt het al raden – met deze film ook. Pas op, ik vind hem zeker niet zo goed als de eerste Lord of the Rings, maar hij blijft nazinderen; dagen later spoken er nog beelden van in je hoofd.

Ik moet toegeven dat ik het eerste kwartier echt zat te denken dat dit wel eens de meest ridicule film zou kunnen zijn die ik ooit zou zien. V’s introductie is op zijn minst indrukwekkend te noemen (wie zijn beginmonoloog van de eerste keer volledig verstaat, trakteer ik!). Gelukkig was het blijkbaar de bedoeling dat de held van het verhaal als een halvegare zou ingeleid worden. En geleidelijk aan, ik kan er niet precies mijn vinger op leggen wanneer, begin je hem te geloven, begin je zijn zaak te steunen. Eigenlijk een gevaarlijk iets, want V is uiteindelijk een terrorist, bereid te sterven voor zijn doel. En hij schrikt er niet voor terug ook onschuldigen mee de verdoemenis in te helpen, als het zijn zaak steunt (en is die zaak dan “goed”?)… Hij is het resultaat van het regime. “Well, then they created a monster!” roept Evey op een bepaald moment erg terecht uit. Hij is een gevaarlijke gek (zoals iedere fundamentalist), maar je begrijpt zijn idealen. De manier waarop hij ze wil bereiken (onder andere door gebouwen op te blazen – doet dat een belletje rinkelen?) is een ander paar mauwen…
En toch… Tegen het einde van de film betrapte ik er mezelf op dat ik toch zat te wachten op de ‘grote climax’ (de laatste minuten zijn erg indrukwekkend – jammer dat ik er niet meer van mag verklappen!). Je zit te supporteren voor een terrorist. Het kan allemaal snel verkeren…

De acteurs zijn goed gecast, al stoorde ik me soms wel aan het “Britse” accent van Natalie Portman (ze had dezelfde coach als Gwyneth Paltrow in Shakespeare in Love – dat verklaart veel!); het klonk vaak artificieel.
Soms had ik wat last van het Padmé-déjà-vu-gevoel. Ik zag haar precies Anakin troosten nadatdie juist honderden Jedi-padawans de kop had ingehakt (haar personages hebben blijkbaar iets voor psychopathische mannen).
Er is natuurlijk ook erg veel te doen geweest om haar korte coupe, zo veel dat ik er bij het zien van de film totaal niet meer van onder de indruk was. Jammer eigenlijk, want het had een sterk moment kunnen zijn.
Hugo Weaving is schitterend als V. Hij heeft de moeilijke taak te acteren met zijn gezicht in een bizar (en creepy) masker. En hij doet dat goed. Met zijn fluwelen stem slaagt hij erin de meest absurde dialogen op een (meestal) erg overtuigende en ook emotionele manier te brengen. Zijn lichaamsbewegingen zijn grotesk (hij kan nu geen emotie meer met zijn gezicht brengen), maar het personage is op zich ook grotesk, dus het stoort niet (het is alleen soms een beetje lachwekkend…)
John Hurt heeft de leuke rol van Hoofdkanselier Palpatine – euh – Sutler (hij doet me wat denken aan Ian McKellen’s Richard III). Stephen Fry vertolkt overtuigend (…) de homofiele (in de kast) televisiemaker Deitrich en Stephen Rea brengt de twijfelende politie-inspecteur Finch tot leven, een heel mooi personage, eens iets anders dan de cliché politie-agent die zomaar alles slikt wat zijn regering hem voorschotelt.

Oh, wees gerust, er zitten nog genoeg andere clichés in de film (en sla dit stuk over als je spoilervij wil blijven! Neeee… niet kijken… ga maar snel naar de volgende paragraaf!) (voor alle zekerheid kan ik het misschien highlighten…) : De held gaat natuurlijk dood, de held wordt natuurlijk verliefd op Natalie (wie niet? En neen, ik heb geen lesbische neigingen, ik plaats me nu even in het standpunt van iedere man op deze wereldbol) en Natalie wordt natuurlijk verliefd op de held (ondanks zijn nogal – euh – rare manier om zijn affectie te tonen – ik neem aan dat folteren niet de meest alledaagse manier is om iemand te verleiden – het levert wél één van de mooiste scènes uit de film op (die regen!)). Maar laat dat zeker allemaal de pret niet bederven, en eigenlijk, als we eerlijk zijn, is een romance nu eenmal leuk. De held hád het trouwens niet kunnen overleven. Het zou de schrijvers nogal wat kopzorgen gebaard hebben. Want stel: hij vernietigt het totalitaire regime… wat nu? Begint hij er zelf eentje, gebaseerd op vrijheid die dan ook geen vrijheid meer is? Of geeft hij, op Maximus-wijze (Gladiator) het bewind “terug aan het volk” – een utopische oplossing…
Mmm, ik ben aan het afdwalen, terug naar de film…

Hier en daar bleef ik persoonlijk nog wat op mijn honger zitten (SPOILER! vond ik het een beetje jammer dat niet werd getoond hoe de mensen reageerden op de plotse verdwijning van Deitrich), het verhaal komt soms nogal onrealistisch over (het is fantasy, wat wil je…), maar over het algemeen kan ik jullie zeker aanraden de film te gaan zien. Hij is zijn € 7 ruimschoots waard…

Weetjes:
- Voor de domino-scène zijn zo’n 22 000 dominosteentjes gebruikt. 4 professionele domino-leggers hebben er meer dan 200 uur aan gewerkt om ze allemaal recht te zetten…

Speciale link!:
Ongelofelijk de moeite waard! V for Vendetta in 15 minutes…
Klik klik!

---------
V for Vendetta (2006)

Van James McTeigue

Met Hugo Weaving (V), Natalie Portman (Evey), Stephen Fry (Deitrich), Stephen Rea (Finch), Rupert Graves (Dominic), John Hurt (Adam Sutler), …

Script door Larry en Andy Wachowski, gebaseerd op de comics van iemand die niets te maken wil hebben met de film, dus zijn naam mogen we hier niet vermelden

Muziek door Dario Marianelli

21:09 Gepost door Lachesis Benton | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Remember remember the fifth of November Ah, nu dit was nog eens een goed filmpje. Ik had een beetje gemengde gevoelens om deze film te gaan zien. Enerzijds was hij geproduceerd door Joel Silver en de Wachowskis die bij mij een bittere nasmaak achterlieten met the sequels van The Matrix, maar anderzijds speelden HugeWeaving en Natalie Portman mee, een acteur en actrice die bij mij hoog aangeschreven staan. Vooral deze laatste heeft me overtuigd de film te gaan zien en ik moet zeggen: het was de moeite meer dan waard; en niet alleen om Natalie Portman. ;-)
V is een zeer intrigerend personage dat de kijker net als Evey meesleept in de plot. En hij heeft nog veel charisma en coole moves achter de hand ook.
Ook de muziek van Dario Marianelli past perfect bij wat we te zien krijgen. Ik heb de soundtrack al gekocht. :-)
En de plot mag dan wel een paar clichés bevatten, dat zie ik graag door de vingers. Ik heb er met volle teugen van genoten.

Remember remember the fifth of November... Ik hoop niet dat ze zo lang wachten voor ze de film op DVD brengen, want deze wil ik zo snel mogelijk aan mijn collectie toevoegen.

Gepost door: Steve | 07-04-06

V ik heb hem nog niet gezien maar ik ben wel benieuwd, zeker nu ik je recencie gelezen heb, lijkt mij een zeer leuk filmpje, maar ik vrees dat het wachten zal worden op de dvd...
oh ja, begin al maar te schrijven want de volgende movieblogtalk wordt waarschijnlijk favoriete soundtrack (maar hou het nog stil) :)

Gepost door: karen | 12-04-06

MAAK ZELF EEN FILM En begin bescheiden. Een filmpje van 1 minuut. Dat kan volstaan om deel te nemen aan The One Minute Film and Sound Awards en een pak prijzengeld te winnen. Doen!

Gepost door: 1 minuut | 21-04-06

De commentaren zijn gesloten.